Bu topraklar nice savaşçıya hayat verdi.
Tarih onları iki şekilde sınıflandırdı.
Muzaffer ve mağlup.
Panipat Muharebesi ise öyle bir savaştı ki
tarih bile kimin muzaffer, kimin mağlup olduğunu belirleyemedi.
Bizzat şahit olduğum
Üçüncü Panipat Muharebesi.
Cesur bir adım atıp, tehlikeyi göğüslemekten geri durmadım.
Düşmanı yok etmeye niyetli o fırtınaya
ben de şahsen eşlik ediyordum.
O fırtınanın adı da Sadaşiv Rao'ydu. Benim beyim.
Bu muharebeden önce vaziyet şu şekildeydi...
1758'e gelindiğinde, Maratha sancağı tüm Hindistan'da gönderdeydi.
Kuzeyde, Afgan sınırındaki Attok Kalesi'ne kadar ulaşmıştı.
Mağlup edemediğimiz tek yer vardı,
o da güneydeki komşumuz Nizam Sultanlığı'ydı.
Başkentleri Udgiri Kalesi'ydi.
Marathalar onu da kuşatmıştı.
UDGİRİ KALESİ - NİZAM BAŞKENTİ
Ateş!
Topları geri çekin! Geri çekilin!
Geri çekin dedim!
Topçu! 40 topun da ağzını iki derece yukarı kaldır!
Emredersiniz!
Daha ne kadar bekleyeceğiz Şamşer?
Sadaşiv, işaret gelene kadar top atışına devam etmemizi söyledi.
Gerilla taktiklerinin burada işe yaramayacağını söylemiştim Sadaşiv'e!
Ama beni dinlemedi. İlla kendi bildiğini okuyacak!
Raguba, Sadaşiv'e itimadım var.
-Tanrı Jyotiba'nın inayetiyle... -Her şey yolunda gitsin.
-Tanrıça Bavani çok yaşa! -Tanrıça Bavani çok yaşa!
-Beyim. -Mehendale.
Gidip ana avluyu ele geçirin.
Ben şöyle gideceğim.
Süvariye işaret yolla. Ana kapıyı bir an önce açmamız gerek.
Acele et. Kaybedecek vakit yok.
Hadi!
Meşale yandı.
Topları hazırlayın!
Şamşer! Yürüyün!
Topçubaşı İbrahim Han Gardi.
İbrahim Han.
Seni gömelim mi, esir mi alalım?
Hiçbiri.
Onu Peşva ordusuna dâhil etmeliyiz.
Nasıl?
Gardi bu, Gardi.
Bunlara hayatta güven olmaz.
Taraf değiştirmeleriyle nam salmışlardır.
Bir insan iyi de olabilir kötü de Raguba.
Bunu tüm halka mal etmek doğru değil.
Hem söylesene Raguba...
...içinden hain çıkmayan halk var mı?
Toplarını ele geçirdik ya! Ona ihtiyacımız kalmadı ki!
O olmadan topları işe yaramaz.
Topları eritip demir olarak kullansak daha iyi.
Bu kararın haksız çıktığında kolla kendini.
Nana Saheb'in gazabına uğrayacaksın.
-Çok yaşa... -Mahadev!
ŞANİVAR VADA, PUNE MARATHA İMPARATORLUĞU'NUN BAŞKENTİ
Yol verin. Çekilin şöyle. Geçeyim.
-Parvati, ne yapıyorsun? -Sizi karşılıyorum.
Alt tabakadan biri, bir yöneticiyi karşılayamaz mı?
Karşılar tabii.
Neden olmasın?
Bana bakın.
Kıpırdamayın.
Beyim.
Bana öyle deme.
Beyin değilim ben.
Henüz değilsiniz.
Aman Tanrım!
Yaralısınız!
Hafif bir şey.
Cesur bir savaşçı muharebeden dönünce
hem yaralarını hem de duygularını saklamaya gayret eder.
Ama içini bilen birinden bunları nasıl saklayabilir ki?
Nine.
-Nasılsın? -Sadaşiv.
Ana kapıya seni karşılamaya gelemedim.
-Sağlığım... -Dert etme nine.
-Duanı almaya geldim. -Dualarım seninle.
Çok yaşa.
Gel.
Yavaş ol.
Kazandık nine. Galip geldik.
Nizamlar artık yok.
Sana itimadım tamdı.
Hiçbir zaman mağlup olup dönmedin.
-Banu. -Buyurun sahip.
-Doktoru çağır. -Peki sahip.
Nine...
Baban hep şöyle derdi:
"En büyük savaşçılar her koşul altında savaşanlardır.
Başlarını hep dik tutarlar.
Dinleri cesarettir, görevleri cesur olmaktır.
Kazansalar da kaybetseler de."
Babam haklıymış.
Saygılar sahip.
-Bana müsaade. -Evladım.
Yarana baktırmadan gitme.
Parvati'yi hatırlar mısın?
Saray doktoru oldu.
Babasını gururlandırıyor.
Zaferinizi kutlarım
beyim.
Teşekkürler.
Yaranız nerede?
Başlayayım mı?
Olur.
Sen doktor mu oldun?
Ne olmuş?
Kadından doktor olmaz mı?
Öyle bir kaide mi var?
Yok, elbette olabilirsin.
Son karşılaştığımızda değildin de ondan sordum.
En son iki yıl, üç ay, 18 gün önce karşılaşmıştık.
Hatırlar mısınız?
Sallanmayın. Ganeşa Sarayı'nda hazır bulunması gerekiyor.
Elbette sahip.
Bitti mi?
Bitti.
Beyim.
Yarayı temizleyebilmem için günde iki kere bana uğramanız gerek.
Banu!
Udgiri'deki Nizam kalesini fethedip güneyden döndüler!
Yenilgi yüzü görmemiş cesur savaşçılarımız,
Marathaların gururu,
Peşvaların onuru, savaşın galipleri!
-Çok yaşa Maratha İmparatorluğu! -Çok yaşa!
Peşva rejimi, Peşva'nın kardeşinin savaş gayretini kutlar!
Ragunat Rao hazretleri!
Ağabey.
Sıradaki şeref Peşva'nın kuzenine ait.
Bajirao ve Mastani hazretlerinin oğlu, Şamşer Bahadur!
Peşva rejimi, Peşva'nın kuzeninin savaş gayretini kutlar.
Sadaşiv Rao Bey hazretleri!
En kıymetli kumandanımsın.
Amca, bu sana.
Vişvas!
Hünkârım, size takdim etmek isterim...
Nizamların büyük serdarı,
Topçubaşı İbrahim Han Gardi!
Bundan böyle Peşvaların hizmetindedir.
Hünkârım
30 yıl Nizamlara hizmet ettim ve asla yanlarından ayrılmadım.
Ama Nizamlar artık yok.
Ben...
...İbrahim Han Gardi,
Peşva saltanatına...
...sadakat yemini ederim.
Daha önce hiçbir Peşva'nın
başaramadığını başardılar.
Güney'i özgürleştirmek
İmparatorumuz Şivaji Maharaj'ın gerçekleşmeyen hayaliydi.
Bugün, kendisinin ölümünden 80 yıl sonra
Nizamlara diz çöktürdük!
Baba.
Bunu kutlamak gerekmez mi?
Artık
tüm Hindistan'ın hâkimi olduk!
Tabii ki kutlamamız gerekir!
Pune'de olmayan serdarlarımızı ve kumandanlarımızı çağırın.
Bundelhand'dan Serdar Govind Pant Bundele!
Serdar Balvant Rao Mehendale!
Gvalior'dan Serdar Jankoji Şinde...
...ve Serdar Dattaji Şinde!
Indore'den Serdar Malhar Rao Holkar!
Yer gök inliyor Göklerde yankılanıyor
Sevgili bayrağımız
Göklerde dalgalanıyor
Biz korkusuz savaşçılarız Nereye gidersek gidelim
Yollar ihtişamımızı anlatır Dağlar bize yol verir
Nehirler olsun, rüzgârlar olsun Kimse karşımıza çıkamaz
Kazanmak için savaş meydanına çıkan Cesur yürekleriz biz
Karanlığı aydınlatan güneşiz biz
Bin yıllık esaret zincirlerini Kıranlarızbiz
Tüm dünyada şu sözler yankılandı: "Çok yaşayın cesur Marathalar!"
Bu damarlarda akan kan
Bize hep hatırlatır
Şan ve şeref uğruna can vermek Ödenecek çok ufak bir bedeldir
Bin yıllık esaret zincirlerini Kıranlarız biz
Tüm dünyada şu sözler yankılandı: "Çok yaşayın cesur Marathalar!"
Bin yıllık esaret zincirlerini Kıranlarız biz
Tüm dünyada şu sözler yankılandı: "Çok yaşayın cesur Marathalar!"
Cesaret tohumları ekip Zafer biçenleriz biz
İhtişamı dört bir yana yayılanlarız biz
Savaş alanında ölüm dansı yapanlarız biz
Zafer davulları eşliğinde
Cesaret hikâyelerimiz Artık hep anlatılacak
Mutluluğu nasıl yaydığımız Dillere destan olacak
Bin yıllık esaret zincirlerini Kıranlarız biz
Tüm dünyada şu sözler yankılandı: "Çok yaşayın cesur Marathalar!"
Bin yıllık esaret zincirlerini Kıranlarız biz
Tüm dünyada şu sözler yankılandı: "Çok yaşayın cesur Marathalar!"
Gerçeğin savunucusu yakışıklı gezgin Bilmezsin sen
Sen yokken Biz de kendi dünyamızda kayboluruz
Hep aklımdasın, hep kalbimdesin Hiç çıkmayacaksın canım
Üzerine oklar yağarken ben de yara aldım
Senin için hayatımı veririm ben
Farkında değil misin?
Zorlukla karşılaşınca Biz kadınlar da cesaretle dolarız
Bileziklerimizi ve halhallarımızı çıkarıp Kılıç kuşanırız
Bugün ben de bir yemin ettim Yiğitlerin izinden gideceğim
Bir kere yemin ettim mi Sözümden asla dönmem
Biz korkusuz savaşçılarız Nereye gidersek gidelim
Yollar ihtişamımızı anlatır Dağlar bize yol verir
Nehirler olsun, rüzgârlar olsun Kimse karşımıza çıkamaz
Kazanmak için savaş meydanına çıkan Cesur yürekleriz biz
Karanlığı aydınlatan güneşiz biz
Bin yıllık esaret zincirlerini Kıranlarız biz
Tüm dünyada şu sözler yankılandı: "Çok yaşayın cesur Marathalar!"
Bu damarlarda akan kan
Bize hep hatırlatır
Şan ve şeref uğruna can vermek Ödenecek çok ufak bir bedeldir
Bin yıllık esaret zincirlerini Kıranlarız biz
Tüm dünyada şu sözler yankılandı: "Çok yaşayın cesur Marathalar!"
Bin yıllık esaret zincirlerini Kıranlarız biz
Tüm dünyada şu sözler yankılandı: "Çok yaşayın cesur Marathalar!"
Şimdi, Peşva Nana Saheb hazretlerine Peşva kılıcı sunulacak.
Beyim.
-Çıkın. -Emredersiniz hanımım.
Beyim, Silah Töreni sırasında Peşva kılıcını neden Sadaşiv'e verdiniz?
Ne gerek vardı böyle bir şeye?
Sadaşiv'e bunca ihtimam neden?
Çünkü Nizamları dize getiren oydu.
Seni rahatsız mı etti?
Kendini Peşva olarak görmeye başladı.
Udgiri'de Raguba'nın onayını almadan o Müslüman serdarı orduya aldı.
O Müslüman serdar Hindistan'daki en iyi topçu oluyor.
İmparator Şivaji Maharaj'ın ordusunda da Müslümanlar vardı.
Ah, beyim. İşin aslını kaçırıyorsunuz.
Sadaşiv bugün Raguba'yı ezdi,
yarın da sizi ezer.
Sen işin aslını kaçırıyorsun.
Sadaşiv her yaptığını Maratha İmparatorluğu'nun çıkarına yapar.
Tanrı korusun, ya size bir şey olur da
Maratha İmparatorluğu'nun iyiliği için Peşva olmaya karar verirse?
O zaman oğlumuz Vişvas'a ne olacak?
Raguba'yı yeterince dert etmiyormuşum gibi bir de Sadaşiv çıktı!
Sadakatinden şüphem yoktur.
Ayrıca, oğlumuzun üstüne titriyor.
Vişvas da onu bir o kadar seviyor.
Vişvas daha çocuk ama senin saflığına şaşmamak mümkün değil.
O hâlde söyle, ne yapmamı istersin?
Ne yapacağınızı ben mi söyleyeyim? Peşva kim? Siz mi, ben mi?
Bunca savaş, imparatorluğumuzu maddi bir çıkmaza sürüklemiş durumda.
Evet, bu doğru
Senin kafan çalışır.
Güvenilirsin.
Her işin hakkından gelirsin.
Sen bunu da halledersin.
Ne yapmamı istersiniz hünkârım?
Seni hazinedar olarak atıyorum.
Hazinedar mı?
Benim işimi kim yapacak?
Çok iyi fikir efendim. Böylece Sadaşiv, Pune'de kalmış olur.
Ne de olsa başkenti korumak için güçlü bir savaşçı gerekli.
-Ama Raguba da burada. -Bir olacağına iki olsun.
Gunoji sana bilgileri verir.
Madem karar zaten verilmiş
boynum kıldan incedir.
Harika oldu!
Senden savaşmayı öğrenebilirim.
Nasıl 1500 şınav çektiğini de öğrenirim.
Geliyorum.
Tanrım, ancak yedi kat tırmanarak ulaşabiliyorum
yanınıza.
Duydum ki hazinedar olmuşsunuz!
Ne güzel.
Bence bu alanda da çok başarılı olacaksınız.
Açık konuşmam gerekirse çok mutlu oldum.
Hep savaşta oluyorsunuz.
Artık burada daha çok vakit geçireceksiniz.
Bir deyiş vardır.
"Savaşçıyı kılıcından ayrı koyamazsın."
Benden daha iyi kim bilebilir?
Ne yapmaya çalıştığını görüyorum. Yapma.
İstediğin kadar uğraş ama şunu kabul et ki
ben evlenmeye hazır değilim, anlasana.
Anlayacak ne var? Artık elinizde değil.
Kefaretimi ödedim
ve 108 gün oruç tuttum. Hiç biliyor musunuz?
Artık benden kurtulamazsınız.
Görürsünüz.
Benim olacağınız gün yakındır.
Bakayım.
Yaranız kapanıyor.
Görüşmemiz için yaralanmanız gerekecek.
Yeter artık Parvati! Kes şunu!
Parvati.
Parvati!
-Kim bu? -Parvati.
Sadaşiv'le mi?
Görünen o ki, sıradan bir doktor Peşvin olma hayali kuruyor.
Öyle mi? Buna müsaade edemem.
İmparatorluk ne kadar vergi alıyor?
Buyruğumuz altındakiler gelirlerinin dörtte birini veriyor.
Ama Kuzey'de ödeme yapmamak için bahaneler üretenler var.
Hepsine mektup yazıp son kez ikaz edin.
Bizzat ben imzalarım.
Çok zorluk çıkaran biri var efendim.
En büyük borç ona ait.
-Kimmiş? -Najib-ud-Daula.
Babürlülerin başkumandanı.
Evet ama Doab bölgesinde konuşlu.
Ganj ve Yamuna nehirlerinin arasındaki Rohillabad Kalesi'nde.
Sayısız mektup göndermemize rağmen hâlâ ödeme yapmıyor.
Hep kaçıyor.
Resmî kanalları denedik.
Sıra güç kullanmakta.
Buradayken nasıl güç kullanacaksınız ki?
Dattaji Şinde'yi yollayabiliriz.
Kuzeydeki en kudretli serdarımız o.
Dattaji,
Najib'e dersini verecektir.
Babürlülere de
bir ferman hazırlayın.
Emredersiniz.
KIZIL KALE, DELHİ - BABÜRLÜLERİN BAŞKENTİ
"Babür İmparatorluğu, Ahmediye Anlaşması'na göre
işgalcilere karşı Marathalardan koruma almaya devam etmek istiyorsa
gelirlerinin dörtte birini ödemelidir, ki şu ana kadar ödeme..."
Anlaşmaya uyulacaktır.
Hazretleri.
Marathaların sizi zorlamasına izin vermeyin.
-Biz... -Dur Najib, dur.
Sabırsız olma.
Fermanın devamı var.
"Najib-ud-Daula, itaatsizliği göz önüne alınarak
bu fermanla Babür sarayından atılacak ve başkumandan unvanı alınacaktır.
İmza. Peşva Sadaşiv Rao Bey."
Dağılın.
Najib-ud-Daula.
Hazretleri, Marathalar ne cüretle beni saraydan atar?
Ne yapabilirim?
Sonuçta himayelerine ihtiyacımız var.
Ama hazretleri, bize her istediklerini yaptıramazlar.
Onlardan cesaret alan İmad-ül Mülk haddini aşıyor.
Size böyle davranabilmesine inanamıyorum.
Hele ki damarlarınızda akan asil kanı bilmesine rağmen.
Şu an hayattaysam o "asil kan" sayesinde zaten.
İmad cezalandırılmalı hazretleri.
Kim cezalandıracakmış?
Marathaların desteğini almış.
Üstelik bu diyarlarda kimse
Marathalara karşı gelmeye cüret edemez.
Gelebilecek biri var hünkârım.
Yardım isteyebileceğiniz
bir kişi var hünkârım.
Var mı böyle biri?
Ahmed Şah Abdali!
Abdali mi?
Evet hünkârım.
İşte o zaman o Marathalara derslerini veririz.
Ne oldu? Hadi, beş tane daha yapacaksın.
Bir.
İki.
Üç.
Dört.
Beş.
Amca.
Senin gibi bir savaşçı olacağım gün yakındır.
Ne fayda?
Kılıç kuşanacağın yerde hesap tutuyor olacaksın.
Beyim, ne zaman savaşa çağırılacağımız hiç belli olmaz.
Bana kalsa hiç yollamam.
Elbette yenge.
Yenge.
Bir şey sorabilir miyim?
Evlilik dışında ne olursa.
Mehram'dan kaçış yoktur Sadaşiv.
Ben bile ona teslim oldum.
İyi kızdır. Evlen onunla.
Evlenmek mi? Kiminle?
Gerçekten mi? Salağa yatma bana.
Parvati tabii.
Sadaşiv, Mehram haklı.
Savaştan döndün. Burada vaktin de var.
Kendime ayıracak vaktim yok.
Tüm vaktim işime gidiyor.
Beyim.
İster kalemle çalış ister kılıçla, sonuçta sadece iş.
Hayat, asıl yuvanı kurduğunda başlar.
Beyimiz tıp merkezine giriyor.
Banu.
Parvati nerede?
Şimdi mi aklınıza geldi?
Nasıl yani?
-Parvati gitti. -Gitti mi?
Nereye gitti?
Pen'deki evine. Konkan'a.
Konkan mı?
Neden? Ne oldu?
Gidip kendiniz sorsanıza.
Bir şey diyeyim mi?
Sadece savaş meydanında cesursunuz. İş gönül meselelerine gelince fıssınız.
Sizi görmeyi reddetti.
Bunu ona ver.
Yaralı olduğumu söyle.
Siz savaşçılardan adam olmaz. Oku dümdüz atmaya yanaşmazsınız hiç.
Git.
Çabuk Banu!
-Kendinizi mi kestiniz efendim? -Efendim mi?
Bana hiç öyle dememiştin.
Çok kızmış olmalısın.
Seni görmek için yaptım.
Başka yolu yoktu.
Doktor olarak üstüne düşen vazifeyi ifa edecek misin?
Sargıyı ver.
Geçen gün sesimi yükseltmemeliydim.
Affet.
Ama neden bana haber vermeden gittin?
Kendi isteğimle ayrılmadım. Bana gitmem söylendi.
Kim söyledi?
Gopika Hanım.
Gopika Hanım mı?
Biliyor musun, babam beni ilk 11 yaşımdayken
Şanivar Vada'ya getirmişti.
Seni o zaman gördüm.
Kim olduğunu, kimlerden olduğunu bilmiyordum.
Ama öylece
sana âşık oluverdim.
Peşva olduğunu sonradan öğrendim.
Ama benim gözümde hep Sadaşiv kaldın.
Ama o unvanın ne kadar önemli olduğunu şimdi kavrıyorum.
-Unvan mı? -Evet.
Peşvin Gopika Hanım, alt tabakaya mensup bir kızın
Şanivar Vada'da bulunması karşısında hayrete düşmüş.
Şimdi anlıyorum.
Sen de sırf bu yüzden beni başından savıyordun, değil mi?
Söyleyebilirsin.
Parvati, yanılıyorsun. Beni sevdiğin kadar ben de seni...
O hâlde neden?
Savaşçının ailesi hep belirsizlik içinde yaşar.
Bunu benden iyi kimse bilemez.
Babamla vakit geçirmek hiç nasip olmadı.
Hep bir savaştaydı.
Ben çok küçükken
kaybettik onu.
Ben de savaşçıyım.
Aynı şeyleri karımın...
...çocuğumun...
...ailemin yaşamasını istemem.
Gelecekten korkarak hayat mı yaşanır?
Sen benim bugünümsün.
Senin bugünün ne?
Anlıyorum.
-Ben gideyim. -Parvati.
Bugünüm...
...yarınım...
...sonraki günüm...
sensin.
Gerçekten mi?
Gerçekten!
Afganistan Şehinşahı, Durr-i Durrani,
verdiğiniz karar çok isabetli çıktı.
İsyancılar bastırıldığına göre
artık kimse size karşı çıkmaya cesaret edemez.
Öte yandan
her daim dikkatli olmamız zaruridir.
Afganistan Şehinşahı, Hindistan'dan haber var.
Doab Sultanı Najib-ud-Daula'nın kardeşi
Süleyman-ud-Duala sizinle görüşmek ister.
Ben hallederim!
Murtuza.
Seninle yan yana büyüdük biz.
Beni öldürmek için komplo mu kurdun?
Ne uğruna?
Bunun uğruna mı?
Şehinşahım!
Bağışlayın.
Ahmed, lütfen!
Ne de olsa kardeşimizdir.
Katılıyorum Sarfaraz! Peki bana saldırmadan önce
Murtaza bunu düşünmedi mi?
Ahmed.
-Bağışla. -Bilmez misin?
Tavus Taht ve Kuh-i Nur çok büyük zorluklarla elde edilir.
Öyle kolay alınmaz!
Nadir Şah çalmaya kalktı!
Bedelini de canıyla ödedi.
Ben, Nadir'den bileğimin hakkıyla aldım.
Sana öylece vereceğimi mi sandın?
Ne istiyorsun? Kuh-i Nur'u mu?
Kuh-i Nur'u vereyim sana.
Hayır. Ahmed, yapma.
-Afganistan Şehinşahı... -Çok yaşa!
Dışarıda görüşeceğim.
Biraz temiz hava alayım.
"Hazretleri, Marathalar en son Attok Kalesi'ni fethetti.
Sırada Kandahar varsa ne olacak?
Delhi İmparatoru ve Hint hükümranları size çağrı yapıyor.
Kaybedecek vakit yok.
Gelin, bizi özgür kılın
ve Hindistan İmparatoru olup hakkınız olanı alın.
İtaatkâr kulunuz Najip-ud-Daula."
Bu çok iyi bir haber hazretleri.
Delhi'yi fethetmek çok faydalı olacaktır.
O kadar da sevinme.
Najib, onun savaşını vermemizi istiyor.
Böylece tüm savaş masrafları bize kalacak.
O da öylece oturup bizim fethimizin tadını çıkaracak.
Sonra da tahta oturmaya kalkacak.
Düzenbaz herif!
Hazretleri.
Bence size bunu yapmaya cüret edemez.
Şunu unutmayın Şehinşahım.
Persler topraklarımızı ele geçirmeye çalışıyor.
Kuzenleriniz
ve daha nicelerinin gözü tahtınızda. Kendiniz şahit oldunuz.
Hindistan'ı ele geçirirseniz imparatorluğunuz Bengal'e kadar uzanır.
O zaman
Persler size başkaldırmaya cüret edemezler.
Hazinemiz de boşalıyor.
Burayı dert etme sen Ahmed. Bana emanet.
Vakit, Delhi'yi fethetme vaktidir.
Bekle beni Hindistan!
Bu bir rüya mı, yoksa gerçek mi? Mucize mi, yoksa başka bir şey mi?
Zamanda öyle bir an geldi ki Her şey donup kaldı
Sanırım kader bu
Sen bana yazılmışsın
Benim kaderimde de
Senin olmak varmış
Kedi bile basamakları bu kadar hızlı tırmanmaz.
Tebrik ederim!
Son ümidim tekrar alevlendi
Artık sadece sen ile ben varız
Çok uzaklarda ufak bir sığınak
Tek istediğim de buydu
Benim şu kalbim
Artık senin tahtındır
Her nefesimde sen varsın
Kalbimin her atışında sen varsın
Sanırım kader bu
Sen bana yazılmışsın
-Benim kaderimde de -Benim kaderimde de
-Senin olmak varmış -Senin olmak varmış
Kuzen.
Ne oldu?
Dattaji Şinde'yi yitirdik.
Dattaji mi?
Nasıl olur?
Najib-ud-Daula.
Najib'den vergi almaya gitmişti.
Ona ihanet edip onu öldürmüş.
Demek kellemi alacağını herkese ilan edersin ha!
Ne duruyorsun? Al, alsana kellemi!
Sen kelleni zaten...
...Abdali'nin ayaklarına sermişsin.
Şimdi ne yapacaksın?
Savaşacak mısın?
Yaşadığım sürece...
...savaşacağım!
Najib!
Najib, bir Maratha serdarını öldürmeye...
...nasıl olur da cüret eder?
Ahmed Şah Abdali ile ittifak kurmuş.
Ahmed Şah Abdali ile mi?
Tüm kumandanları ve saraylıları derhâl Ganeşa Sarayı'na çağır.
Dattaji'nin öldürülmesi
Maratha İmparatorluğu'na yapılmış bir saldırıdır.
Abdali'nin istilası, tüm Hindistan'a yapılmış bir saldırıdır!
100.000'lik bir ordu ile gelmiş.
En son bu kadar kan akıttığında
Yamuna Nehri yedi gün kırmızı akmıştı.
Bu defa
onu durdurmamız gerek.
Abdali, Şanivar Vada'yı değil Kızıl Kale'yi almaya geliyor.
O kadar kuzeye gidip ne diye onların kavgasına karışalım?
Çünkü Delhi'nin kendini Abdali'den koruyacak gücü yok.
Ayrıca unutmayın ki
vergi karşılığında
onları işgalcilerden koruyacağımızı vaat ettik.
Görevimizi yerine getirme vaktidir.
-Şimdi geri duramayız. -Ama beyim...
Hazretleri.
Daha yeni bir savaştan çıktığımızı hatırlatmak isterim.
Askerlerimiz kendi zırhlarını taşıyamayacak hâlde.
-Onları tekrar savaşa sokamayız. -Haklısın.
Ama başka çare yok.
100.000'lik bir orduyla geliyor.
Lingoji, biri evine saldırsa ilk önce ne yaparsın?
Sayılarını mı sayarsın yoksa var gücünle durdurmaya mı çalışırsın? Söyle.
Söylesene.
Ben, Sadaşiv'e katılıyorum.
Ordumuzu göndermeliyiz.
Pekâlâ.
Bu durumda Raguba gitmeli.
Elbette hünkârım.
Atlarımız diğer nehirleri geçti, Yamuna'yı da geçer.
On milyon değerinde altın ve 80.000'lik orduya ihtiyacım var.
Fakat Raguba
Peşva hazinesi çok zayıf.
Elimizdekilerle idare etmen gerekecek.
Peki o zaman
bunca zaman
Hazinedar ne iş yapıyordu?
Raguba, Attok Kalesi'ni almış olabilirsin ama bizi borca soktun.
O borcu kapatıyordum.
Düşmanlarımız parasız kalmış olmalıydı.
İmparatorluğumuzsa Hindistan'ın en zengini olmalıydı.
Tam tersi oldu.
Haklı Raguba.
Ayrıca Raguba
ordu konusuna gelirsek
burada da ihtiyaç var.
Delhi'yi korurken Pune'yi riske atamayız.
O yüzden 40.000 kişilik bir orduyla idare etmek durumundasın.
40.000 mi?
O kadarcık mı?
-40.000 hiç fena değil Raguba. -Sen ne bilirsin?
Kuzey hakkında ne bilirsin sen?
Udgiri'yi aldın diye savaş hakkında her şeyi bildiğini mi sanırsın?
Delhi kolay lokma değildir Sadaşiv Bey.
Kılıcın pas tutmuş.
Abdali'nin karşısına da
kaleminle dikilemezsin.
Sen elime kılıcımı ver, gerisine karışma.
Öyle mi?
Altın olmadan ve 40.000'lik bir orduyla becerebilir misin?
Hünkârım.
Emredin.
Aynı kaynaklarla bu sefere liderlik edeyim.
Peki yetersiz altın ve küçük bir orduyla bu işin altından kalkabilecek misin?
Uzun bir yolculuk olacak.
Tüm Kuzeyli kumandanlardan yardım isterim.
Holkar, Şinde, Bundele.
Onların yardımıyla, yolumuzun üzerindeki
diğer hükümdarlıklardan da destek isterim.
-Onları ikna edebilecek misin? -Evet. Elbette.
Hep müttefikimiz oldular.
Abdali ile karşılaştığımızdaysa,
karşısında birlik olmuş bir Hindistan ordusu görünce
geri çekilecektir.
Peki ya çekilmezse?
O hâlde bacağını kırarız.
Karar verilmiştir.
Sadaşiv Rao Bey, Peşva seferine liderlik edecektir.
Tanrı'nın izniyle, Maratha bayrağı göklerde dalgalanacaktır.
Attok Kalesi bir kez daha
Durrani Sultanlığı'nın bir parçası olmuştur!
-Afganistan Şehinşahı... -Çok yaşa!
-Kaç zırhlı eldivenli kılıcımız var? -20.000.
-Kaç mızrak var? -5.000.
Azmış. 10.000 tane daha yaptırın.
-Emredersiniz! -Peşvin Parvati Hanım geldiler.
Parvati, gelmişsin.
Yani, ne işin var burada?
Ben...
Silahların ve zırhın sağlam mı diye bakmaya geldim.
Elbette ondan gelmedin.
Beyim...
-Çıkın. -Emredersiniz hanımım.
-Ben bağlarım. -Emredersiniz hanımım.
Harekâta ben de katılacağım.
Neden?
Doktor olarak harekâta faydam dokunur.
Hastaları tedavi eder, yaralıları da iyileştiririm.
Elini ver.
Haklısın. Bu bir harekât.
Ama sonunda çatışma da yaşanabilir. Ailelerimizi götüremeyiz.
Hazinedar olarak fayda-zarar hesabı yapmayı bilmen gerekir.
Çok faydam dokunacaktır.
Parvati, harekâtın büyük zorlukları olacaktır.
O hâlde beni kalkanın yap.
İyi anlarda yanında olur
kötü anlarda seni korurum.
Çadırlarda kalacağız.
Gopika'nın laflarına maruz kalacağıma çadırda kalırım.
Beyim.
Yanınızda olmak istiyorum.
Sorun ne olursa olsun beraber yüzleşelim.
Ayrıca...
Ayrıca?
Yok bir şey.
Ayrıca ne, Parvati?
Peşvaların tek başına yola çıktığında başka bir hanımla döndüğünü duydum.
Demek asıl derdin bu.
Madem öyle...
...gel.
Çok isterim.
Fakat Parvati Hanım, şunu da bil.
Sen
ve sadece sen hayatımdaki tek kadın olacaksın.
-Beyim, bir şey diyebilir miyim? -Söyle.
Vişvas ne zaman büyüyecek?
Peşva olmanın ne demek olduğunu öğrenmek zorunda.
Ne yapalım?
Sadaşiv, Abdali'yi mutlaka mağlup edecektir.
Sonra da Delhi'de hak iddia edip
Hindistan İmparatoru olacaktır.
Şunu demek istiyorum.
Oğlumuzu, Sadaşiv'in önderliğindeki ordunun
başkumandanı ilan etseniz diyorum.
Böylece, Delhi tahtına o oturur.
Düşünsenize...
Hindistan Şehinşahı, Peşva Vişvas Rao hazretleri.
Vişvas mı?
Delhi ve Abdali söz konusu.
Bu iş ciddi sonuçlara gebe.
Evet ama geleceğin peşvası için iyi bir öğrenme fırsatı olacaktır.
Kuzen.
Yenge.
Endişenizi anlıyorum.
İçiniz rahat olsun.
Tahta oturmaya niyetim yok.
Vişvas'ı yanıma alacağım.
Bana söz ver.
Onu koruyacaksın.
Hayatım pahasına.
Bu defa Abdali'ye öyle bir ders ver ki
bir daha Hindistan'a doğru bakmaya bile cüret edemesin.
Gidin ve muzaffer olarak dönün.
Tanrı sizi korusun.
Delhi'ye!
-Çok yaşa... -Mahadev!
Afganlar geldi.
-Altınlar. -Hemen.
Afganistan Şehinşahı!
Selamlar olsun.
Sizi gördüğüme çok sevindim.
Sırf ben değil, bu topraklar ve insanları,
herkes sizin yolunuzu gözlüyordu.
Umarım yolculuğunuz iyi geçmiştir.
Beş nehir aşmak kolay iş değil.
Ama Hindistan'ın tatlı meyvelerini görünce tüm yorgunluğum geçiyor.
Dattaji Şinde'yi yenip aldığımız ganimetler.
Şinde ile Holkar,
son iki nesildir Maratha savaş arabasının iki tekeriydi.
Dattaji'yi öldürerek ilk tekeri kırdım.
Savaş arabası uzun süre dayanamaz Şehinşahım.
Harika.
-Ama size kötü haberlerim var. -Nedir?
Babür Şahı İkinci Alemgir artık yok.
O nasıl oldu?
Veziri İmad-ül Mülk, Şah'ın size yazdığı bir mektubu ele geçirmiş.
Gelin hazretleri.
Pir, şu an ibadet ediyor.
Lütfen oturun.
Affedin beni şahım. Affedin.
Tahta kim geçti?
İmad, tahta başka bir kukla oturttu.
Üçüncü Cihan Şah.
Ama sizin geldiğinizi duyunca kaçmış.
İmad'a bir ders vermek gerekiyor.
Evet, onu bulmaları için komutanlarımı görevlendirdim bile.
Boşa vakit harcama.
Delhi'ye yürüyelim.
Musonlar başlamadan tahtı ve hazineyi ele geçirip
Kandahar'a dönmem gerek.
Bir ricam olacak.
Marathalar sessiz kalmayacaktır.
Sadaşiv, Dattaji'nin intikamını almak için Pune'dan ayrılacaktır.
Bizi durdurmak için.
Sadaşiv mi?
O da kim?
Peşva'nın kuzeni.
Doab'a saldırıp bana ait olan Rohillabad Kalesi'ni alacaktır.
Geçen sefer binbir zahmetle aldığınız kale.
Onu ancak siz durdurabilirsiniz.
Doab.
Rohillabad.
Şu an Delhi üzerinde hak iddia etmek önemli demiştin.
Merak buyurmayın.
Delhi'nin başında kumandanımı bıraktım.
Delhi'den önce onları durdurmalıyız.
Anlamaya çalışın Şehinşahım.
Tahtı ele geçirmenize sadece Marathalar engel olabilir.
Onları mağlup ettiğinizde
sadece Delhi değil, tüm Hindistan sizin olacak.
Najib.
Her ne planlıyorsan ve o plan işe yaramazsa...
...kelleni alırım.
Ne diyorsunuz Şehinşahım?
Sizin kulunuzum.
Tek derdim size hizmet etmek.
Maratha ordusunun büyüklüğü ne?
Şunu halledin.
Banu, tüm ilaçlar bu çadırda dursun.
Tamam hanımım.
-Hadi çabuk. -Bu da ne?
Şanivar Vada'yı taşımışsın.
Nasıl yani?
Yükümü azaltmaya gelmedin mi sen?
Bunların hepsi gerekli beyim.
Evet ama burada bir gece kalacağız.
Bütün bunları kurmak bir gün alır.
Kaldırması bir gün daha alır.
İnanılmazsın.
Çok uzun bir...
Uzun olacağını söylemiştim. Altından kalkamazsın.
Çok inatçısın.
Getirmediğin kalmamış.
Hayret bir şey ya!
-Bunu nereye koyayım? -Kafama!
Şuraya koy.
Tabii hanımım.
Vay!
Ne güzel olmuş böyle.
Parvati.
-Parvati. -Yaklaşma.
-Neden? -Dışarıda demediğinizi bırakmadınız beyim.
Parvati, ben sadece...
Orada dur!
Yaklaşma.
Öyle mi?
Dikkat et.
Ediyorum.
Bir şey söyleyeyim mi?
Yuvanın ne olduğunu bugün anladım.
Affedin beni Parvati Hanım.
Hata ettim.
Yeni evliyim de...
Sizi affettim.
Bir daha olmasın ama.
Kuzeye yol aldıkça
Maratha borazanları harekâtımızı herkese haber veriyordu.
Çağrıyı alan hükümdarlar
Peşva Vişvas Rao hazretlerinin ordusuna katılmaya başladı.
Bu sadece sizin değil, bizim de hayalimiz.
Yanınızdayız.
Sağ olun Karamvir Sultan. Severek kabul ediyoruz.
Biz de harekâtınıza katılmak isteriz.
Memnun oluruz. Teşekkürler.
Bir ayda ormanlar, dağlar aşıp,
Narmada ve Çambal gibi nehirleri geçtikten sonra Dhaulpur'a vardık.
Maratha serdarlarımız bizi orada bekliyordu.
Hoş geldiniz.
Peşvin Parvati Hanım, Peşvin Radika Hanım ve Mehram Hanım.
Yenge.
Bu adamların babalarıyla omuz omuza savaşmışlığım var benim.
Evet beyim. Planımız nedir?
Kuzey'in en büyük orduları bu kişilere ait. Şöyle ki;
Madho Singh ile Bijay Singh. Beşer binlik orduları var.
Suraj Mal Sultan, 10.000 kişi.
Araadhak Singh, 5.000 kişi.
Ganj'ın ötesinde Nevvab Şuja-ud-Daula'nın 20.000'lik ordusu var.
Hepsiyle ittifak kurmalıyız.
Serdar Govind Pant'tan
derhâl gidip Şuja-ud-Daula ile konuşmasını isteyeceğim. O ikna eder.
Nevvab sahip, Peşva Sadaşiv Rao Bey'den acil bir mesaj getirdim.
Ne olduğunu biliyorum.
Kumandan Govind Pant,
iki dağ arasında sıkışıp kalmak istemiyorum.
Bir şey daha var.
Sadaşiv Bey, Abdali mağlup edilince sizi Delhi Veziri yapmak ister.
Peki Sadaşiv, bunu bana yazılı karar olarak verir mi?
Hazretleri desteğinizi istiyor.
Tatmin olacaksanız, yazılı olarak da iletecektir.
O hâlde sizinleyim.
Şuja yanımızda yer alacaktır.
Ama Suraj Mal?
Suraj Mal ile aranız iyi.
Sizinle hareket eder sanmıştım.
Denedim ama ikna edemedim.
Ona da mesaj yollayıp derhâl bize katılmasını söyleyelim mi?
Olmaz. O bir hükümdar.
Gidip bizzat görüşeceğim.
Kusura bakmayın ama
iki ayda bir vergi talep eden mektuplarınız geliyor.
Sultan Suraj Mal, geri kalan ödemelerden vazgeçmeye hazırım.
Öte yandan vakit, farklılıklarımızı derinleştirme değil
-birlik olma vaktidir. -Çok doğru.
Biz de birliğe inanırız.
Biz, her daim Peşvalarla iyi ilişkilerimiz olsun isteriz.
O yüzden vezirinize sığınma hakkı verdik.
Vezir mi? İmad-ül Mülk burada mı?
Evet. Veziri çağırın.
Çok şaşırdım. Size sığındığını bize haber vermedi.
Gel vezir, gel.
İmad-ül Mülk.
Ne cüretle İmparator'u öldürürsün?
Hazretleri,
Alemgir, Maratha rejimine tehditti.
Fark etmez!
Sen kimsin ki onu öldürüyorsun?
Sana o yetkiyi kim verdi? Peşvaların vermediği kesin.
Öldürdüm ama kimin için?
-Peşvalar... -Yeter!
Tehlike belirir belirmez de Delhi'den kaçtın. O da mı Peşvalar içindi?
-Tutuklayın! -Durun.
Beyim. Ona sığınma hakkı verdim.
Beyim,
unutmayın ki Kuzey'deki siyasi durum çok karmaşık.
İttifak konusuna gelirsek Najib'in mektubunu da aldım.
Abdali'ye katılmamı istiyor.
Ama artık ona ne cevap vereceğimi biliyorum.
Çok büyük bir sorumluluğun altındasınız, o yüzden size katılacağım.
Çok yaşa!
İşte bu yüzden büyük adamsınız sultanım.
10.000 kişilik ordum
ve gerekli kaynakların hepsi sizindir.
İşte böylece Maratha ordusu yavaş yavaş büyümeye başladı.
Savaş için ordu toplamak kendi içinde bir savaştır.
Dört kişilik bir aileyi beslemek zor iştir.
Şimdi bir de o ailenin 50.000 kişiden oluştuğunu düşünün.
Ama biz hazırlıklıydık.
Ordumuz emrinize amadedir.
Araadhak Singh Sultan'ın mesajını duyunca herkes mutlu oldu.
Beyimin planı işe yarıyordu. Herkes bizim yanımızda gibiydi.
Artık geriye Madho Singh Sultan ile Bijay Singh Sultan kalmıştı.
NAJIB-UD-DAULA'NIN KALESİ - ROHİLLABAD
Umarım fillerimizi beğenmişsinizdir.
Kendi ahırlarımızdan getirttik. Size naçizane bir hediye.
İnanılmaz Madho Singh.
Ama ne bana ne de orduma bir faydaları olur.
Yine de teşekkürler.
Sağ olun.
Anlatın.
Marathalar bizi mağlup edince hor görmeye başladı.
Artık öyle bir şey olmayacak.
Delhi'yi aldıktan sonra sırada Pune var.
Marathalara ders olması için ordumuz ve kaynaklarımız sizindir.
Mağlup olduklarında
size daha iyi hizmet edebiliriz.
Hiç meraklanmayın.
Marathaları ezip geçeceğiz.
-O hâlde, izninizle. -Emirlerinizi bekleyeceğiz.
Çok güzel Najib.
Olabildiğince çok hükümdarı safımıza çekmeye çalış.
Bu Hindistanlılar birbirlerine çok iyi düşman oluyor.
Birbirlerine düşüyorlar.
Bu düşmanlıktan faydalanmasını bil.
Denerim Şehinşahım.
Sırada kim var?
Nevvab Şuja-ud-Daula.
Chandrapur Hükümdarı, kaynaklarda sıkıntı yaşayacak...
Casuslarımızdan bilgi geldi. Abdali şu an Rohillabad'daymış.
Doab'da.
Yamuna'nın kıyısında.
O zaman Delhi yerine Rohillabad'a gitmemiz gerek.
Şamşer.
Biz buradayız, Abdali de burada.
Aramızda Yamuna var.
Yaklaşık 200 kilometre ötemizde.
Govind Pant'a haber salayım.
Yamuna'ya köprü kurmaya başlasın.
Beyim, bir şey söyleyebilir miyim?
Bu savaş Doab'da olacaksa Şuja'nın bizden yana olması çok önemli.
Kesinlikle öyle.
Govind Pant onu ikna etti bile.
ŞUJA-UD-DALA'NIN SARAYI
Najib-ud-Daula.
Duyduğuma göre Afgan efendin gelmiş.
Nevvab sahip, beni size bizzat o yolladı.
Marathalarla savaşımızda
destek istemeye geldik.
-Ama ben zaten... -Lütfen beni bir dinleyin.
Marathalar mağlup edilince sizi Hindistan Veziri yapacak.
Ne olmuş yani?
Marathalar da aynı şeyi vaat etti.
Sadaşiv'in sözünü tutacağı ne malum?
Abdali yazılı olarak yolladı. Bakın.
Kendiniz görün.
-Ona niye güvenecekmişim? -Bana güvenin.
Onu buraya kim davet etti? Ben ettim.
Peki, sana niye güvenecekmişim?
Ayrı düştüğümüz çok nokta var.
Geçmişe sünger çekelim Nevvab sahip.
Bakın, şurası kesin.
Seçeceğiniz taraf bu savaşta çok büyük
avantaj elde edecek.
Düşünsenize,
Delhi'nin veziri olacaksınız.
Sen de imparator olacaksın!
Yok. Ben başkumandan olacağım.
Hizmetinizde.
Kukla bir imparator çıkarırız tahta.
Tüm güç...
...elimizde olur.
Nevvab sahip.
Bir Müslüman kardeş
bir Müslüman kardeşin isteklerine nasıl sırt çevirir?
-Selam, Serdar Govind Pant. -Hoş geldiniz.
Merhaba.
Selamlar serdar.
-Sizi tekrar görmek şereftir. -Benim için de hazretleri.
Lütfen gelin.
Kumandan Govind Pant, ne oldu burada?
Ağır yağışlar köprü inşa etmemize engel oldu. Yaptığımız yıkıldı.
Tekneleri sular götürdü. Elimden geleni yaptım.
Doğaya karşı galip gelinmez.
Sular çekilene kadar
köprüyü tekrar yapmaya başlayamayız.
Karşı kıyıda hareketlilik var.
Abdali'nin ordusu bu.
Najib-ud-Daula'nın ordusu da yanında.
Şu sancaklar kime ait?
Affedin.
Haberler kötü.
O sancaklar Şuja-ud-Daula'ya ait.
Bana evet dedikten sonra
taraf değiştirmiş anlaşılan.
Şuja-ud-Daula bize ihanet etti.
Suraj Mal Sultan bizimle.
Bir ayı aşkın bir süre, nehrin karşısındaki Afgan ordusuyla
olduğumuz yere çakılıp kaldık.
O zamana kadar keyifli geçen harekât karanlık yüzünü göstermeye başlamıştı.
Beyim,
köprü inşa edilemiyor.
Yağışlar durmak bilmedi.
Sular nasıl çekilsin ki?
Yemeğimiz ve diğer kaynaklarımız tükenmekte.
Daha ne kadar bekleyeceğiz?
Hazret.
Bir öneride bulunabilir miyim?
Evet, söyle.
Bence geri dönmeliyiz.
Önümüzdeki sene musonlar başlamadan geliriz.
Bırakalım da Abdali masum insanları öldürüp sömürsün mü?
Ne dersiniz?
Olmaz.
Geri çekilemeyiz.
O hâlde ne yapacağız?
Şöyle yapsak...
Biz nehri geçemiyorsak o da geçemez.
Yani?
O hâlde biz de ilerleriz.
Anlamıyorum.
Planımız neydi?
Abdali ile Najib'i Rohillabad'da mağlup edip Delhi'ye yürüyecektik.
Madem Yamuna'yı geçemiyoruz, geriye tek bir seçenek kalıyor.
Yamuna boyunca kuzey yönünde ilerleriz.
Delhi'ye varır ve Delhi'yi ele geçiririz!
Delhi'yi ele geçirdikten sonra...
-Yamuna'yı geçeriz. -Ve Abdali'ye saldırırız.
-Bu iyi bir plan hazretleri. -Evet, iyi. Oldukça iyi.
Ama amca, gerekli kaynaklar olmadan Delhi'ye nasıl ulaşırız?
Suraj Mal, Malhar Rao.
Yardım isteyecek başka kimse yok mu?
Bakmadığımız yer kalmadı.
Bu bölgedeki bütün hükümdarlara ulaştık.
Tek bir ihtimal var.
Sakine Begüm.
Kocasının ölümünün ardından yönetimi o eline aldı.
Lakin,
kimseye güveni yok ve her türlü ittifaktan uzak duruyor.
Doğru söylüyor.
Dilerseniz ben giderim.
Ama hanımım, kimseyle görüşmüyor ki.
Bir kadınla görüşmeyi kabul edebilir.
Belki.
Gitmelisin.
Alçak gönüllülük ve dürüstlük her kilidi açabilecek anahtarlardır.
Birkaç kere istek yolladıktan sonra Sakine Begüm benimle görüşmeyi kabul etti.
Gözümüzün nuru,
halkın koruyucusu,
güzeller güzeli
Sakine Begüm bizi varlığıyla şereflendiriyor.
Peşva Sadaşiv Rao Bey'in eşi, Peşvin Parvati Hanım.
Lütfen oturun.
Beni kabul ettiniz, sağ olun.
Benden isteğiniz nedir?
Tek isteğim, ordum için birkaç günlük malzeme.
Delhi'ye ulaşabilmek için.
Yardım etmeniz umuduyla
huzurunuza kadar geldim.
Ordunuzun topraklarıma girmesine izin verirsem
hiç vakit kaybetmeden tahtıma el koyarsınız.
Begüm, şöyle düşünün.
Peşva, tahtınıza el koymak isteseydi ordusunu yollardı.
Hanımını değil.
Buraya dost eli uzatmaya geldim.
Parvati Hanım, dostlardan ziyadesiyle bıktım.
Delhi'de ne işiniz var?
Şah Abdali'yi durduracağız.
O hâlde hiç yardım edemem.
Size yardım edecek olursam Abdali benim sultanlığımı da yıkar.
Kocamı benzer bir çatışmaya kurban verdim.
Savaşlar erkek egosunun ürünleridir.
Kendileri ölüp gidiyor,
geriye gözü yaşlı eşleri ve ağlayan sabileri kalıyor.
Anlayabiliyorum hanımım.
Ama bu bana engel olmadı.
Kocamla dağları tepeleri aşıp, çok uzun yollar katettim.
Çünkü kocamın kalbinin temiz olduğuna inanıyorum.
Ülkesi için savaşıyor.
Merhum kocanız da ülkesi için kendini feda etti, değil mi?
Feda mı?
Evet, her şeyini feda etti.
Şimdi de siz onun topraklarını yönetiyorsunuz.
Evet.
Hanımım.
Biliyorum ki siz de benim gibi
asil bir soydan gelmiyorsunuz.
Bir Nevvab'ın kızı da değilsiniz.
İkimiz de alt tabakadan olanların derdinden anlarız.
Değil mi?
Savaş en çok onları etkiler.
Onları korumak için birlik olmamız şart.
Merhum kocam da aynı böyle düşünürdü.
İşte tam da bu yüzden hayatını kaybetti.
Şu an hayatta olsa ve onunla görüşsem,
o da beni geri çevirir miydi?
Ne derdi söyleyin, kalkıp gideyim.
Derdi ki...
"Takdire şayan bir şey, Parvati Hanım.
Sırf Abdali'yi durdurmak için çok uzaklardan çıkıp gelmişsiniz.
Nasıl olur da vicdanım daha fazla sessiz kalmama
müsaade eder?"
Buna benzer bir şeyler derdi.
3.000 çuval mısır ve pirinç, 5.000 asker.
Sultan Sakine'yi tam ittifaka ikna ettim.
Gerçekten harikasın Parvati.
Kaybedecek vakit yok.
-Kumandan Govind. -Evet.
Ordunuz Yamuna'nın karşı kıyısında mı?
Evet.
Sular çekilir çekilmez yanlarına gidip benden haber bekleyin.
Size ihtiyacım olunca haber yollayacağım.
Emredersiniz!
Hazırlanın.
Abdali'nin ruhu duymadan
Delhi'yi ele geçirelim.
Hazret.
Haberler iyi.
Marathalar, Yamuna kıyısından çekildi.
Çadırlarından iz yok. Kaçmışlar.
-Marathalar kaçtı! -Başka ne olabilir ki?
Yamuna'yı geçmiş olamazlar.
Yamuna'ya şükretsin kâfirler, yoksa yok olup gideceklerdi.
Bana kalırsa bu kadar kolay geri çekilmemişlerdir.
-Najib. -Evet.
Nereye kaybolduklarını öğren hemen.
Ne yaptıklarını da.
Kaç günümüzü alır?
Delhi'ye varmamız on, ele geçirmemiz dört gün sürer.
Najib'in ordusu şu an Delhi'de.
Delhi'yi size dört değil, bir günde teslim ederim.
Tahkimatını görmüştüm.
Kesinlikle emin misin?
Efendim, ben sadece eminsem ağzımı açarım.
-Beyim. -Evet.
-Bir şey söyleyebilir miyim? -Evet.
Bu İbrahim Han'a güvenmeyin.
Neden?
Açgözlülüğünden her an taraf değiştirebilir.
Ne de olsa o bir Gardi.
Kumandan Malhar Rao, siz onu dert etmeyin.
Ona itimadım tam.
Şehinşah.
Atlılarımız tüm gün koşturduktan sonra geri geldiler.
Şehinşah.
Kuzeye doğru ilerliyorlar.
-Emin misin? -Evet Şehinşah. Hiç şüphe yok.
Demek artık Delhi'yi almak istiyorlar.
Şu Sadaşiv sandığımdan daha zeki çıktı.
Peki biz ne yapalım?
Avcı, avını yakalamak için ne yapar?
Pusuya mı yatar?
Avcı, avının peşine düşer.
-Şah Vali, orduyu hazırla. -Emredersiniz Şehinşahım!
Ama nehri nasıl geçeceğiz?
Nehri geçmeyeceğiz.
Delhi şurası, biz buradayız.
Yamuna'nın bu tarafından Delhi'ye doğru yol alacağız.
Gölge gibi izleyeceğiz onları.
Delhi'ye varınca da Yamuna'yı geçeceğiz.
Büyük bir kovalamaca başladı.
Biz Yamuna'nın güney yakasından hızla ilerliyorduk.
Haberimiz yoktu ama Afganlar da kuzey yakasından peşimize düşmüşlerdi.
Delhi'nin Kızıl Kalesi'ne onlardan bir gün önce ulaştık.
İyi bakın.
İki atlıya ordu mu diyorsun Kasım?
Sis var. Hele bir dağılsın.
İşte!
Nereden çıktı bunlar?
Komutanım. Hemen gelin.
Topçu! Topları iki derece yukarı kaldırın!
İki derece kaldırın!
-Topları doldurun! -Doldurun!
Düşmana ateş!
Bu taraftaki 20 topu iki derece sola çevirin.
Kalenin kapısı yıkılacaktır!
Tabyaları yıktılar.
Ateş!
Süvariler hazır mı?
-Hazır! -Hazır!
Hücum!
Delhi yüzyıllardır ilk defa el değiştiriyordu.
Her ne kadar harap ve hazineden yoksun olsa da
artık Marathaların elindeydi.
İmparatorumuz Şivaji Maharaj'ı defalarca küçük düşüren sultanlığın
Kızıl Kalesi'nde artık bizim bayrağımız dalgalanacaktı.
Bu, Abdali'ye iyi bir ders olacak.
Sadaşiv Bey'e söyleyin, tüm Sihler onun yanındadır.
Lakin hazretleri, Abdali son işgalinden bu yana bize hâlâ kızgın.
Dert etmeyin.
O sırada Marathalar bize yardım etmişti.
Şimdi onlara destek olmak boynumuzun borcudur.
Abdali'yi Hindistan'dan kovmak için
Marathalara ne pahasına olursa olsun destek vereceğiz.
Şans şimdi yüzümüze güldü Düşmanlarımız kaçıyor
Çok yaşa!
Bizler askeriz Her daim Şiva'nın bir tezahürüyüz
Çok yaşa!
Karanlık nihayet aydınlandı Azalarak dağıldı
Bize meydan okuyan düşmanlar Bir adım geri attı
Yer, gök ve rüzgârlar bizi övüyor
Şiva senin kalbinde, Şiva benim kalbimde
Şiva nefesimde, Şiva ruhumda
Şiva her anda, Şiva her yerde
Bu haykırış, bu yakarış hep Çok yaşa Şiva!
Şiva senin kalbinde, Şiva benim kalbimde
Şiva nefesimde, Şiva ruhumda
Şiva her anda, Şiva her yerde
Bu haykırış, bu yakarış hep Çok yaşa Şiva!
Şiva senin kalbinde
Çok yaşa Mahadev!
Toprağın oğlu, gerçek bir Maratha
Sahyadri'nin büyük hükümdarı
Büyük Şivaji Maharaj'ı anıyoruz bugün
Çok yaşa sen Şiv Raya
Bizi lütfunla kutsa
Büyük Şivaji Maharaj'ı anıyoruz bugün
Düşmanın tüm kılıçlarını kırdık Tüm duvarlarını yerle bir ettik
Yolumuzu kesen rüzgârları Geldikleri yöne geri döndürdük
Aşacağımızı biliyorduk Başaracağımızı biliyorduk
Eninde sonunda olacaktı Duy bizi ey kardeşim
Onların gitmesi gerekiyordu Bizim gelmemiz gerekiyordu
Eninde sonunda olacaktı kardeşim
Artık bu topraklar bize ait Buranın hâkimiyeti bizim
Taht artık bize ait Taç da artık bizim
Kalbinde yanan cesaret ateşi İnan bana her metali eritir
-Şiva senin kalbinde -Şiva benim kalbimde
-Şiva nefesimde -Şiva her kalp atışımda
-Şiva her anda -Şiva her yerde
-Bu haykırış, bu yakarış hep -Çok yaşa Şiva!
Şiva senin kalbinde, Şiva benim kalbimde
Şiva nefesimde, Şiva her kalp atışımda
Şiva her anda, Şiva her yerde
Bu haykırış, bu yakarış hep Çok yaşa Şiva!
Şiva senin kalbinde
Çok yaşa Mahadev
Kutlamalar sona erir ermez herkesin aklına aynı soru düştü.
Hindistan'ın yeni şehinşahı kim olacak?
Herkesin aklında Sadaşiv Bey vardı. Benim de.
Hindistan Melikesi!
Ne yapıyorsun?
Nasıl olmuş? Hindistan Melikesi'nin tacı.
Çok güzel.
Çok yakışmış.
Her şey yolunda mı?
Neyin var Hindistan Şehinşahı?
Parvati, bana öyle deme.
Neden?
Tahta oturmayacak mısın?
Hayır.
Taç giyilmez.
Giydirilir.
Benim işim savaş.
Siyaset bana göre değil.
Ama siyaset de savaş değil mi?
Siyasette hançeri sırtına yersin.
Savaşta değil.
Peki tahta kim çıkacak şimdi?
Vişvas.
Ordunun kumandanı o.
Güzel. Hiç değilse Babür tahtında bir Peşva oturacak.
Biliyor musun?
Babür Hanedanı ilk defa kırılmış olacak.
Hiçbirimiz tahta çıkmayacağız.
Nasıl yani?
Taht, Maratha kontrolünde kalmaya devam edecek.
Ama Şehinşah olarak
bizden birini atamayacağız.
Himayemizde olacak.
Kontrol bizde olmalı.
Yönetim de bizde olacak ama biz hükmetmeyeceğiz.
Ama hazret, tahtı da boş bırakamayız.
Şehinşah olarak Üçüncü Cihan Şah'ı atayacağız.
Beyim! Çabuk gelin, Afgan ordusu Yamuna kıyısına varmak üzere.
Delhi'yi nasıl bu kadar çabuk alırlar?
Abdali'nin Yamuna'nın bu yakasındaki
en yakın kalesi hangisi?
Delhi'nin kuzeyindeki Kunjpura.
Abdali'nin ana kalelerinden biri.
-Najib. -Evet!
-Şehri koruyamamışsın. -Ben de sizin kadar şaşırdım Şehinşahım.
-Hâlbuki en iyi kumandanımı bırakmıştım. -En iyisi yeterli olmamış Najib!
Daha evvel gelmeliydim.
Bu Sadaşiv oldukça tehlikeli çıktı.
Savaşa hazırlanın.
Abdali, Yamuna'yı geçmeden Kunjpura'yı almamız gerek.
KUNJPURA KALESİ
Kunjpura Kalesi'ni Kızıl Kale kadar çabuk aldık.
Tüm sorunlarımız bir anda yok oldu sanki.
Ama şeytanı dürttüğümüzün de farkındaydık.
Najib!
Çatışmaları sürekli kaybediyorum.
Önce Delhi!
Şimdi Kunjpura!
Senin yanlış tavsiyelerin yüzünden!
-Efendim, tavsiyem... -Senden tavsiye falan istemiyorum!
Affedin. Affedin Durr-i Durrani. Yalvarırım.
Ben buraya sıkışıp kalmışken Sadaşiv topraklarıma dalıyor.
Şimdi de Punjab'a yürüyüp
Sihlerle ittifak kuracaktır.
Ne yapsam?
Onu durdurmalıyız!
Yamuna'yı geçmek istiyorum.
Şu vakit pek uygun olmaz Şehinşahım.
Senden tavsiye isteyen oldu mu?
Yamuna'yı geçmek istiyorum.
Şimdi. Şu vakit.
Yamuna'yı geçmek istiyorum.
Abdali nehri geçmiş.
Peşimizden geliyor. 100 kilometre gerimizde.
O hâlde Sihlere varamayız.
Hızımızı iki katına çıkarıp geceleri de yol alsak?
Orduda sadece asker olsaydı, olabilirdi.
Lakin kadınlar, siviller ve hacılarla mümkün değil.
Panipat Kalesi'nin yakınındayız.
Oraya gidebiliriz.
Beklediğimiz an geldi.
Kılıçlarınızı kuşanın. Abdali ile orada karşılaşacağız.
Panipat'da.
Panipat kelimesini duyunca içime bir korku düştü.
Çatışmanın kaçınılmaz olduğunu düşündüm.
Panipat Kalesi.
Bu kale çok ufak.
Herkesi almayacaktır.
Yakınına kamp kuralım.
Hadi.
Mehendale.
Bir an önce siper kazmalıyız.
Evet.
Tamam.
Böylece beklemeye koyulduk.
Lakin şimdiden zorluklarla karşı karşıyaydık.
Her şeyimiz tükenmek üzereydi.
Hazret, üç gündür bekliyoruz. Askerler hiçbir şey yemedi.
Sadece palmiye şekerimiz kaldı.
Müttefikimiz Sihler de ne malzeme ne ordu yollayabildi.
Ne yapacağımı bilmiyorum.
Sadaşiv Bey'e nasıl yardım ederim?
Ne diyebilirim beyim...
Yamuna'nın karşı tarafında kaldık.
O yüzden geciktik.
Tam vaktinde geldiniz Sultan Araadhak Singh.
Yardımınıza minnettarız.
Kaç asker getirdiniz?
5.000.
Sultan Araadhak Singh'in bize katılması rahat bir nefes aldırdı.
Lakin hevesimiz kursağımızda kaldı.
Artık aramızda nehir yok
Peşva Sadaşiv Rao Bey!
Abdali.
Artık bizi ayıran tek şey Panipat savaş meydanı.
Aylar süren kovalamacanın, haritalarda çizilen yolların ardından
Marathalar ile Afganlar nihayet Panipat meydanında karşı karşıyaydı.
Şaşırtıcı olansa birbirlerinin yollarını kesmeleriydi.
Bizim arkamızda Kandahar, onların arkasında Pune vardı.
Şehinşah, bugün gün batmadan her şey hazır olur.
Şehzade Timur Şah Abdali ordusuyla giriş yapıyor!
Timur, beklediğimden erken geldin.
Mektubunu alınca Punjab'dan yola çıktım.
Lakin baba,
kötü haber getirdim.
Nedir? Çabuk söyle.
Kandahar'dan haber var.
Sarfaraz amca tahtı ele geçirmeye kalkmış.
Büyük bir ayaklanma çıkmış durumda.
Sarfaraz!
Geri dönmem gerek.
Kandahar'a dönmem gerek.
-Hemen. -Kandahar mı?
Nasıl olur?
Hindistan'ı alacağım diye
Afganistan'dan olamam.
Anlıyorum Şehinşahım...
...lakin nasıl gideceksiniz?
Marathalar yolunuzu kesmiş durumda Şehinşahım.
Bakın hazret, kendiniz görün.
Lakin bu savaşta takılıp kalırsam
Kandahar'ı kaybederim.
Pekâlâ.
Madem gidemiyorum...
...ateşkes talebimizi onlara ilet.
Ama...
Ama bunca şey...
Sırf bir ateşkes için miydi?
Najib!
Sadaşiv'le ateşkes yapmak istiyorum!
Görüşme ayarla!
Emredersiniz.
Afganistan Şehinşahı, Durr-i Durrani, Ahmed Şah Abdali!
Peşva Sadaşiv Rao Bey hazretleri!
Ateşkes istediğiniz söylendi.
Katılıyorum. Savaşlar, saltanatları hep yalnızlaştırmıştır.
Bunu öğrenmek için çok yol katettin.
Mecburdum.
Düşman durdurulmalıydı.
1.000 kilometre.
Ben de çok yol katettim.
Evet, öyle.
Ama yağmalamak için.
Biz korumaya geldik.
Seninle tartışacak vaktim yok.
Savaşmak istemiyorum.
Sen de istemiyorsan şartlarımı kabul edeceksin.
Hangi şartları?
Kandahar'a hemen dönmeye hazırım.
Eğer ki Marathalar,
Narmada'nın güneyine çekilir,
Delhi'yi bana teslim ederse.
Olmaz.
Siz, Attok Kalesi'nin kuzeyine çekileceksiniz.
Bir daha da bu topraklara ayak basmayacaksınız.
Bir alternatif daha sunayım.
Delhi'nin kuzeyindeki her şey benim,
güneyindekiler sizin.
Attok'un kuzeyinde kalacaksınız...
...ve bir daha asla Hindistan topraklarına ayak basmayacaksınız.
Bunun dışında bir şartı kabul etmem.
Durduğum yerin
kuzeyindeki her şey benim.
Gerisi sizin.
Olmaz.
Aklını başına devşir çocuk.
Yoksa harekâtım boşa gidecek.
Asıl bir işgalci Hindistan topraklarında kalmayı sürdürdükçe benimki boşa gidecek.
Şu an durmakta olduğunuz topraklar
Maratha İmparatorluğu'na ait.
Ufak bir toprak parçası uğruna
hayatını yok sayıyorsun.
Ana vatanımın tek karış toprağı uğruna ölmeye hazırım ben!
Öyle olsun. Hadi, burada paylaşalım kozlarımızı.
Paylaşalım.
Şehinşah... Hazret...
Burası ateşkes çadırı. Barış için.
Dövüşeceksek Panipat muharebe meydanı var.
Artık önce Hindistan...
...sonra Afganistan!
Haklısınız.
Hindistan her zaman önce gelir.
Marathalar yarın çarpışmaya hazırlanıyor.
Onların ordusu 150.000, bizimki 75.000.
Kazanmak istiyorsak, kare düzen almamız gerek.
Bu şekilde ilerleyeceğiz.
Ana hedefimiz, Afgan ordusunun ön saflarını delmek.
Evet!
İbrahim toplarıyla en önde olacak.
Fil bölüğü ona destek verecek.
Arkasında tüfekçiler, sonra süvariler, en arkada da piyadeler olacak.
Tek bir amacımız var, Afgan ordusunun hatlarını yarıp
onları yok etmek.
Emredersiniz!
Solumda Timur, Najib, Süleyman
ve Nevvab sahibin orduları konuşlanacak.
Solumda Şamşer, Vithal Vinçurkar ve Damaji Gaekwad olacak.
Sağda, Şah Vali Han ile Vahab Han.
Şehinşahım.
Sağda tarafta Jankoji konuşlanacak. Yanına da
Malhar Rao.
Her zamanki gibi savaşı arka saflardan yöneteceğim.
Yanımda sürekli bir alay olacak.
Arkalarında Nana Purandare, Yaşvant Pavar ve Antaji Mankeşvar.
Araadhak Singh, ordun hazırda emirlerimi bekleyecek.
Emredersiniz.
Ben de Huzurat süvarilerim ile merkezde olacağım.
Bütün kadınlar, hacılar ve siviller güvenli olan tepelerde bekleyecek.
Onları korumak için yanlarında küçük bir alay kalacak.
-Ordularınızı hazırlayın! -Emredersiniz!
Kumandan Malhar Rao.
Bir şeyler ters giderse
kadınları güvenli bir yere götürmek
sana düşüyor.
Amca.
Herkese görevlerini dağıttın.
Ben ne yapacağım?
Gitmem.
Geri döneceksin Vişvas. Arka yoldan.
-Kimse seni görmeyecek. -Hayır. Yanında savaşacağım.
-Olmaz. Senden sorumluyum. -Ben kimsenin sorumluluğu değilim!
Pune'de annem beni koruyor, burada Şamşer amcamla sen.
Ana vatanımı koruyamayacak mıyım ben?
Peşva olduğun için koruyoruz seni.
Haklısın ama
beni korumaya devam edersen nasıl Peşva olurum?
Ben...
Ben bu ordunun kumandanıyım. Savaşacağım!
Peki.
Şamşer ile benim aramda duracaksın. Fil üstünde. Benimkinin yanında.
Tek bir şartım var.
Ne olursa olsun
filinden inmeyeceksin.
14 OCAK 1761
Affet beni beyim.
Sana sunacak başka bir şeyim yok maalesef.
-Şekerli su. -Sen içtin mi?
Parvati, bana bir şey olursa...
Bana bir şey olursa
söz ver,
Sati uygulamayacaksın.
Parvati.
Söz ver bana.
Canına kıymayacaksın.
Kardeşlerim, etrafınıza bakın!
Hindistan ordusunun gerçek yüzü bu işte!
Hindular var.
Müslümanlar var.
Farklı kastlardan insanlar, çiftçiler var!
Hepsi ülkesi için savaşıyor, birlik içinde saf tutuyor.
Ana vatanınız için savaşıyorsunuz.
Evleriniz, aileleriniz için.
Ama her şeyden önce, bu harekât için sizinle birlikte onca yol tepip,
sizinle omuz omuza savaşacak olan,
yanınızdaki adam için savaşıyorsunuz!
Peki neden?
Şu işgalciyi durdurmak için!
-Emredersiniz! -Emredersiniz!
Savaş meydanına çıkın
ve tüm gücünüzle ona karşı koyun.
Abdali anlasın ki, bu topraklarda hâlâ cesur savaşçılar var.
-Emredersiniz! -Emredersiniz!
Eğer açlıktan dem vuracaksak da,
işte o açlığı düşmanın kanıyla bastıracağız!
-Çok yaşa... -Mahadev!
Hadi.
Vişvas Rao Peşva hazretleri, emir verin!
Kare düzeni oluşturun!
Askerler!
İleri marş!
Karşılık verin!
Kendini akıllı sanıyor.
Kare düzen taktiğini kullanıyor.
Hilal düzene geçmeliyiz. Hemen!
Hilal düzeni!
Hilal formasyonu!
Fil alayı, ileri marş!
-Dur! -Dur!
Ateş!
Fil alayı, ileri marş!
Topları ileri çıkıyor.
Biz de top ateşine başlayalım.
Topçular! Topları yükleyin! Düşmanı yok edin!
Dur!
Ateş!
İbrahim Gardi'nin topları sürekli ilerliyor, nişan alamıyoruz.
Vahab, zemberek toplarını develere yükleyin.
Öyle nişan alın.
Emredersiniz!
Zemberekleri develere yükleyin!
Çabuk develeri başka bir konuma alın!
Bu hareketli toplarla baş etmek zor.
İbrahim'e söyle, mühimmat çadırını bulup yok etsin. Hadi!
Emredersiniz!
Yükle!
Efendim, beyimiz mühimmat çadırını bulup yok etmenizi emretti.
Topçu! Tüm topları üç derece sağa çevirin.
İki derece yukarı!
Ateş!
Tüm toplar, iki derece sağa.
Ateş!
Kumandanım, cephanemiz bitti!
Bayrağı getir!
Haberci!
İbrahim'e söyle, topları ve filleri geride bırakıp ilerlemeliyiz.
Tüfekçiler ileri çıksın!
Emredersiniz!
-Tüfekçiler ileri çıksın! -Emredersiniz.
Çarpışmaya hazırlanın!
Saldırmaya hazırlanın!
Huzurat! İleri marş!
Hücum!
Görünen o ki
benim Tanrım da onlardan yana.
Askerlerimiz kaçıyor!
Timur, Vasi.
İki alay oluşturun.
Firarilere ölüm korkusu saçın ve onları geri getirin.
Emredersiniz!
Kimse savaş alanından kaçmayacak.
Her birinizi teker teker bulur, öldürürüm.
Savaşa dönün.
Savaşın en hararetli bölgesine gönderin.
Vahab.
Tüfekçiler, Peşva şehzadesine nişan alsın.
Emredersiniz!
Amca!
-Amca, ben... -Vişvas, sana...
Vişvas!
Huzurat!
Amca!
Bir şey yok.
Ok omzuna isabet etmiş.
Filinden niye indin ki?
Amcamı kurtarmak için.
Artık yara aldığına göre tam bir savaşçı oldun.
Huzurat!
Hayır! Vişvas!
Vişvas!
Affet beni Vişvas.
Najib.
Najib, bütün bunlara sebep sensin! Hain!
Najib!
-Çok yaşa... -Mahadev!
Kum... Kum atın!
Sultan Araadhak Singh!
Ordunuzu buraya yollayın.
Araadhakpur'un ordusu!
Geri çekilin!
Araadhakpur'un ordusu geri çekilsin!
Araadhakpur'un ordusu çekilsin!
Ordumuz emrinize amade!
-Orduyu yollayalım mı? -Hayır.
Vergimizi ödedik zaten. Bir de ordumuzu mu yollayacağız?
Sadaşiv Bey'e ders vermek şart oldu.
Ne haber getirdin?
Marathalar, Yamuna kıyısına yaklaştı.
-Yamuna mı? -Evet.
Doab'ı ele geçirmek istiyorlar.
Yamuna'nın öteki tarafında kaldık. O yüzden geciktik.
Araadhak Singh, ordun hazırda emirlerimi bekleyecek.
Emredersiniz.
Sana güvenmiştim.
Sen de mi bize ihanet ettin?
En büyük hain sensin!
Askerler, etrafını sarın!
Malhar Rao, buradan bir şey anlaşılmıyor.
-Her şey yolunda mı? -Tek bildiğim şey
buranın artık güvende olmadığı.
Beyimiz nasıl?
Beyimize verdiğim sözü tutmaya geldim.
Ne sözü?
Sizi güvenli bir yere götürme sözü.
Askerler!
Hiç vaktimiz kalmadı. Burası artık güvenli değil!
Gidelim!
Sadaşiv!
Parvati Hanım, gidelim! Çabuk!
Parvati Hanım, hadi!Gidelim.
Buraya dökülen
her bir damla kan
haykırıyor...
Hindistan asla senin olmayacak!
Ana vatanımın tek karış toprağı uğruna ölmeye hazırım ben!
İşte bunlara şahit oldum.
Bu felaketi hiçbir zaman atlatamadım.
Beyimin olmadığı bu dünya benim için bir şey ifade etmiyordu.
Affet beni!
Benim yüzümden ikimiz de sevdiklerimizden olduk. Affet beni!
Bu bir rüya mı, yoksa gerçek mi? Mucize mi, yoksa başka bir şey mi?
Sadece sen hayatımdaki tek kadın olacaksın.
Sanırım kader bu, sen bana yazılmışsın
Benim kaderimde de senin olmak varmış
Yarınım, sonraki günüm, sonraki günüm...
Beyim.
"Peşva Nana Saheb.
Panipat Muharebesi'nden galip çıktım.
Lakin Kandahar'a içimde bir ağırlıkla döndüm."
Sadaşiv Rao'nun yüzü aklımdan çıkmıyor.
Binlerce kişiyle cesurca dövüştü.
Kabul etmemin zor olduğu bir şey var.
Lakin kabul edeceğim.
Bu, benim hayatımın en büyük savaşıydı.
Bu savaşı en cesur savaşçılara, Marathalara karşı verdim.
Ki ben sayısız savaş vermişimdir
ama Tanrı şahidimdir ki
Sadaşiv kadar cesur bir savaşçı görmedim.
Marathaların cesaretine, mertliğine ve yiğitliğine saygı duyuyorum.
Tanrı'nın izniyle topraklarınıza hükmetmeye devam edin.
Elveda.
"Ahmed Şah Abdali."
Sadaşiv.
Abdali tarihe muzaffer olarak geçti.
Fakat gelecek, Marathalara aitti.
Serdar Mahadji Şinde intikamlarını aldı.
Sonraki on yıl boyunca da
Maratha İmparatorluğu'nu eski gücüne kavuşturdu.
Bir de
Nana Khandvis vardı.
Peşvaların heybetli saltanatının ayakta kalabilmesi için,
aynı Peşva Sadaşiv Rao Bey gibi,
Marathalara hizmet etmeye devam etti.
Bin yıllık esaret zincirlerini Kıranlarız biz
Tüm dünyada şu sözler yankılandı: "Çok yaşayın cesur Marathalar!"
ABDALİ BİR DAHA HİNDİSTAN'A DÖNMEDİ
Şan ve şeref uğruna can vermek Ödenecek çok ufak bir bedeldir
ÜÇÜNCÜ PANİPAT MUHAREBESİ'NİN ARDINDAN
SERDAR ŞİNDE İLE HOLKAR, PEŞVA MADHAVRAO LİDERLİĞİNDE
DELHİ'Yİ GERİ ALIP TUTSAK BABÜR ŞAHI ALEM'İ TAHTA ÇIKARDI.
BÖYLECE MARATHALAR HİNDİSTAN'A BİR KEZ DAHA HÂKİM OLDU.
Alt yazı çevirmeni: Yurdakul Gündoğdu